10 grudnia 1986 r. Komisja ds. Interwencji i Praworządności ze Zbigniewem Romaszewskim na czele

Komisja ds. Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” została oficjalnie powołana do życia przez Lecha Wałęsę w grudniu 1986 roku. Na czele komisji stanął Zbigniew Romaszewski, który w latach 1980-81 kierował działającym legalnie Biurem Interwencji Regionu Mazowsze „S”.

Zbigniew Romaszewski podczas obrad Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w nowohuckim kościele św. Maksymiliana Kolbego (sierpień 1988 r.) /Andrzej Stawiarski /Agencja FORUM

Zbigniew Romaszewski podczas obrad Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka
w nowohuckim kościele św. Maksymiliana Kolbego (sierpień 1988 r.)
/Andrzej Stawiarski /Agencja FORUM

W tym czasie władze PRL-u nasiliły represje wobec osób prowadzących działalność opozycyjną i niezależną. Chociaż po amnestii zwolniono więźniów politycznych to kary stały się bardzo uciążliwe: wysokie grzywny, konfiskaty, zwolnienia z pracy. W takim stanie rzeczy reaktywowanie Komisji i to na obszarze całego kraju było bardzo potrzebne. W jej pracach uczestniczyło ok. 40 osób z całej Polski.

Władze szybko zareagowały, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wydało decyzję, w której zakazywało działalności Komisji ds. Interwencji i Praworządności ponieważ: „zagraża bezpieczeństwu, spokojowi i porządkowi publicznemu”.

Reaktywowana w podziemiu Komisja zajmowała się dokumentowaniem przypadków represji i pomocą ofiarom – zarówno opieką prawną, jak i rekompensatą strat spowodowanych grzywnami czy konfiskatami. Oprócz realnej pomocy działanie komisji miało silny efekt psychologiczny – działacze podziemia, w przypadku represji mieli pewność zabezpieczenia materialnego dla rodzin.

Stało się to szczególnie ważne podczas fali strajków, które rozpoczęły się w kwietniu 1988 roku w nowohuckim kombinacie. Komisja zobowiązała się do pokrycia strat wynikających z niezapłaconych dniówek uczestników strajków. Dzięki wsparciu społeczeństwa i związków zawodowych z zagranicy zapewniono pomoc wszystkim strajkującym w Nowej Hucie, na Śląsku i w Stalowej Woli.

W okresie od 1 stycznia 1988 do 1 marca 1989 r. wypłacono na pomoc represjonowanym ponad 470 mln zł (licząc w ówczesnych nominałach), co w przybliżeniu wyniosło ponad 250 tys. dolarów. Część funduszy pochodziło z Nagrody Fundacji Aurora przyznanej Zofii i Zbigniewowi Romaszewskim w Stanach Zjednoczonych i z zagranicznych darowizn. Rozliczenia wydatków publikowano w „Informacji Komisji Interwencji i Praworządności”.

Ważnym obszarem zaangażowania Komisji było zbieranie informacji o bezprawiu władz, gromadzenie ich i publikowanie w cotygodniowym wydaniu biuletynu „Informacji Komisji Interwencji i Praworządności” oraz przekazywanie do RWE, BBC, Głosu Ameryki i Radia France Internationale. Wydawano również podziemne pismo „Praworządność” redagowane pod kierunkiem Wandy Falkowskiej.

W sierpniu 1988 roku we współpracy z organizacją „Wolność i Pokój” Komisja zorganizowała w Nowej Hucie-Mistrzejowicach I Międzynarodową Konferencję Praw Człowieka. Uczestniczyło w niej ok. 1200 osób, w tym 400 osób z zagranicy.

Reklamy

Informacje o golszowka

Koordynator Działań socjalnych Stowarzyszenia Malta Służba Medyczna Oddział w Tarnowie
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.