2 lipca 1924 r. Walka z analfabetyzmem

Na początku lat 20. zeszłego stulecia blisko co trzeci obywatel
II Rzeczpospolitej nie potrafił pisać i czytać.

Żołnierze 21 Warszawskiego Pułku Piechoty "Dzieci Warszawy" podczas nauki czytania, prowadzonej przez Polski Biały Krzyż. /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego/

Żołnierze 21 Warszawskiego Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy” podczas nauki czytania,
prowadzonej przez Polski Biały Krzyż. /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego/

Walka z analfabetyzmem była jednym z głównych zadań resortu edukacji odrodzonej Polski. Polityka zaborców doprowadziła bowiem do dramatycznie niskiego poziomu edukacji. W 1921 roku aż 33,1 procent obywateli II Rzeczpospolitej było analfabetami.
Jeszcze w 1919 roku ustawowo wprowadzono przymusową naukę czytania i pisania dla analfabetów w Wojsku Polskim.

2 lipca 1924 roku Sejm przyjął ustawę o pracy młodocianych i kobiet. Nakładała ona na młodocianych obowiązek uczęszczania na kursy dla analfabetów.

Działania edukacyjne w II Rzeczpospolitej i walka z analfabetyzmem przynosiły efekty. Już w 1931 roku analfabetami było 23,1 procent obywateli, a tuż przed wybuchem wojny 18 procent.

Reklamy

Informacje o golszowka

Koordynator Działań socjalnych Stowarzyszenia Malta Służba Medyczna Oddział w Tarnowie
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.